یادداشتی بر میلاد امام جواد(ع) در گزارشی از مفدابهشتی- او که سرآمد علم و فضل و بخشش بود از همان اول که به امامت رسید مورد توجه قاتل پدرش (مامون) قرار گرفت. مأمون به خیال این که امام جواد(ع) کم سن و سال است و می‌تواند به راحتی او را در مناظرات شکست دهد با برگزاری جلسات بحث و مناظره می خواست او را به زانو در آورد اما غافل از این که مقام ولایت و امامت با علم لدنی همراه است و ارتباطی با سن و سال ندارد.

 چهار ساله بود که مأمون امام رضا(ع) را به ایران فراخواند لذا با مادرش حبیبه(خیزران) در مدینه ماند. حدوداً هشت، نه ساله بود که امام رضا(ع) در ایران به دست مأمون به شهادت رسید و او که تنها فرزند امام رضا(ع) بود به امامت رسید و به مدت ۱۷ سال امانت کردند. یازده لقب برای امام جواد(ع) است که ابعاد شخصیت بزرگ الهی آن حضرت را آشکار می نماید. او ابوجعفر، تقی، جواد، منتجب، مرتضی، مختار، متوکل، متقی، زکی، قانع، نجیب و عالم

«جواد» و «تقی» مهم‌ترین و مشهورترین القاب امام نهم است. البته در میان ایرانیان بیش‌تر لقب جواد رایج است و آن حضرت با عنوان «جوادالائمه» شناخته می‌شوند. جود و بخشش و سخاوتمندی فوق العاده امام عامل اشتهار آن حضرت به جواد بوده است.

برای امام جواد(ع) چهار کنیه وجود داشته است. امام محمد تقی(ع) با عنایت به این‌که تنها فرزند امام رضا(ع) هستند، کنیه‌ی «ابن الرضا» و با توجه به نام تنها فرزند پسرشان امام علی نقی(ع) کنیه‌ی «ابوعلی» و در پرتو بندگی خدا کنیه‌ی «ابوعبدالله» دارند؛ اما مشهورترین کنیه‌ی ایشان «ابوجعفر» بوده است.

مأمون به خیال این که او بچه است جلسات مناظره با بزرگان علم با حضور خود برگزار می‌کرد. شیخ مفید گفته‌است: «مأمون شیفته‌ی ابوجعفر (ع) بود؛ زیرا می‏‌دید آن امام با آن سن و سال اندک در فضل و حکمت و علم و آداب و کمال عقل تا چه اندازه پیش است؛ به طوری که هیچ کدام از مشایخ هم‌عصر آن حضرت با وی برابری نمی‏کردند.»

دوران امامت امام جواد (ع) با شکل‌گیری فرقه‌های مختلف اسلامی و غیر اسلامی هم‌زمان بود و دانشمندان مختلفی با مطالعه‌ی منابع مختلف آماده‌ی مناظره و ایجاد شبهه در اسلام و مذهب شیعه بودند. با وجود این، امام محمد تقی (ع) با سن کم به مناظره با آنان مشغول می‌شد و احکام اسلامی را به شکلی صحیح بین آن‌ها ترویج می‌کرد.

مأمون دخترش ام الفضل را به عقد امام در آورد و دربرابر اعتراضات قومش به این ازدواج به آنان پاسخ گفت: «او از شما به خدا، پیامبر، سنّت و احکام الهی، فقیه‌تر و داناتر است، و در قرائت قرآن از همه‌ی شما آگاه‌تر، و به محکم و متشابه، ناسخ و منسوخ، ظاهر و باطن، خاصّ و عامّ، تنزیل و تأویل آن عالم‌تر است. پس از وی بپرسید، اگر مطلب همان بود که شما گفتید، از شما می‌پذیرم، و اگر مطلب همان بود که من گفتم، خواهید دانست که او بهتر از شماست.»

انتهای خبر

کد خبرنگار: 110215